در محرم ترین ساعات ماه

شرق بنفشه

2011-07-16T02:18:00.001-07:00

حال که دانسته ای رازی پنهان شده در سایه جمله هایی که می خوانی حالا که نقطه
نقطه این کلام را آشکار می کنی،شهد شراب مینو به کامت باشد؛چرا که در دایره قسمت سهم تو را هم از جهان درد داده اند،رندی هم به جان شیدایت واسپرده اند تا کلمات پیش
چشمانت خرقه بسوزانند پس سبکباری کن و بخوان.شرق بنفشه عشق من

باغ آلبالو

2011-07-16T02:15:00.000-07:00

تروفيموف: درباره ى چى؟
گايف: درباره ى غرور.
تروفيموف: ديروز خيلى حرف زديم ولى به جايى نرسيديم . غرور، آن طور كه شما اين
كلمه را به كار مى بريد، يك عامل عرفانى در خود دارد . ممكن است شما از ديدگاه خودتان حق داشته باشيد، اما اگر باخلوص نيت به مسأله نگاه كنيم، آيا جايى براى غرور باقى مى ماند؟ آيا وقتى انسان از نظر فيزيولوژى اين قدر موجود ضعيفى است و وقتى اكثريت ماها اين قدر سردرگم و احمقيم و تا به اين حد عميقاً ناشاديم، آيا بازهم غرور مفهومى دارد؟ بايد از تحسين خودمان دست بكشيم. تنها كارى كه مى توان كرد، «كار كردن است ».
گايف: همه ى ما مثل همديگر مى ميريم.
تروفيموف: چه كسى مى داند؟ تازه مردن يعنى چه؟ شايد آدمى صد حس دارد و وقتى كه مى ميرد تنها پنج تا از اين حواس با او ازبين مى رود و نودوپنج تاى ديگر زنده مى مانند.
رانوسكايا: تو چه زيركى، پتيا.
لوپاخين: "با طعنه" اوه. فوق العاده است!
تروفيموف: نوع بشر به پيش مى رود، خود را كامل مى كند. همه ى آن چه كه امروز دست نيافتنى به نظر مى رسد، روزى نزديك و روشن خواهد بود . اما ما بايد كار كنيم . بايد تمام تلاش مان را به كار بگيريم و به آنان كه در جستجوى حقيقت اند، كمك كنيم . در حال حاضر در روسيه عد ه ى كمى كار مى كنند . اكثريت عظيمى از تحصيلكرده هايى را كه من مى شناسم، به دنبال هيچ چيز نيستند، هيچ كارى نمى كنند و تازه از انجام هر كارى هم ناتوانند. آنها خود را طبقه ى روشنفكر مى نامند اما با پيشخدمت ها با بى ادبى حرف مى زنند . با دهقانان مثل حيوان رفتار مى كنند، هيچ چيز ياد نمى گيرند، هيچ چيز را جدى مطالعه نمى كنند. مطلقاً هيچ كارى نمى كنند، فقط درباره ى علم حرف مى زنند اما از هنر يا كم مى دانند و يا هيچ نمى دانند. همه شان جدى هستند، چهر ه هاى موقرى دارند، درباره ى مسايل مهم بحث مى كنند و نظريه مى پراكنند. اما در همين زمان اكثريت عظيم ما، - نودونه درصد - مثل وحشى ها زندگى مى كنيم و عاد ى ترين كارمان اين است كه فحش مى دهيم و توى سروكله همديگر مى زنيم.
واضح است كه هدف صحبت هاى زيركانه ى ما تنها جلب توجه خودمان و ديگران است ...
... لوپاخين: مى دانى؟ من هر روز صبح كمى بعد از ساعت چهار بيدار مى شوم. از صبح تا شب كار مى كنم، هميشه با پول خودم با پولهاى ديگران سروكار دارم و مى بينم كه چه جور آدم هايى دوروبرم هستند . بايد كارى را شروع كنى تا بفهمى چقدر تعداد آدم هاى امين و صادق كم است . بعضى شبها كه بيدار مى مانم با خودم مى گويم:« اوه
خداى من، تو به ما جنگلهاى انبوه، مزارع بيكران و پهناورترين افق ها را داده اى و ما كه در اينجا زندگى مى كنيم، واقعاً بايد غول باشيم».
رانوسكايا: تو غول ها را مى خواهى! غولها در داستانهاى كودكان هستند اما در زندگى واقعى، آنها تهديدى براى انسان به شمار مى آيند...!

... تروفيموف: چه اهميتى دارد كه ملك امروز فروخته شده باشد يا نه؟ اين كار ديگر تمام شده . راه برگشتى نيست . راه خيلى طولانى شده است . آرام باشيد مادام رانوسكاياى عزيز . ديگر نبايد خودتان را فريب بدهيد . يك بار هم كه شده بايد با حقيقت مواجه شويد.
رانوسكايا: كدام حقيقت؟ تو مى توانى ببينى چه چيزى حقيقى ست و چه چيزى حقيقى نيست، اما من ظاهراً سوى چشمانم را از دست داد ه ام. هيچ چيز نمى بينم. پسر عزيزم، تو هر مسأله ى بزرگى را اين قدر جسورانه حل مى كنى اما به من بگو پتيا، آ يا اين به خاطر آن نيست كه تو هيچ وقت مجبور نبوده اى به خاطر حل مسايل مربوط به خودت رنج بكشى؟ تو خيلى از ما جلوتر به نظر مى آيى. آيا اين به خاطر آن نيست كه تو چيز دردناكى را نمى بينى يا در انتظارش نيستى؟ يا به خاطر آن نيست كه زندگى هنوز از چشمان جو ان تو پنهان است؟...!

باغ آلبالو / آنتون چخوف

آنکه می گوید

2011-07-16T02:13:00.000-07:00

آنکه می گوید دوستت می دارم/خنیاگر غمیگنی ست/که آوازش را از دست داده است/ای کاش عشق را زبان سخن بود/هزار کاکلی شاد/در چشمان توست/هزار قناری خاموش/در گلوی من/عشق را ای کاش زبان سخن بود/آنکه می گوید دوستت می دارم/دل اندهگین شبی ست/که مهتابش را می جوید/ای کاش عشق رازبان سخن بود/هزار آفتاب خندان در خرام توست/هزار ستاره گریان/در تمنای من/عشق را ای کاش
زبان سخن بود.

...

2011-07-16T02:12:00.001-07:00

دیگر هر چه ابوالخیر و بسطامی و هر چه خواجه انصار ها است را تمام کرده ام به کجا رسیده است این جوراب سر گردانی که هی سر میخورد از تمام پاهایت هر چقدر که میخهاهد موج بزند بر پس سری که هیچ چیزی برای باختن ندارد الا همان که تو بارها گفته ایی چه میدانم هی میگویم از این در و آندر حرف نزنم نقل نگویم هی پیچ میخورم بر انگشتان پایم هی دانس میروم با تو که آغوشت بوی هیچ میدهد چه خوش گفت پشت هیچستان شهریست

وقتی خسته می شوی از تمام آبادیت رو سر به جایی میگذاری که حتی پرندگانش می ترسند بال بنوازند هان برایم بگو یعنی چه ها تو گرگ باران دیده را ندیده ایی گرگی که هی دور زد با کدویی که در آن بود و بود نبود.ها یادم امد یک کلمه را بارها به تو یاد داده اند بچرخ اها اها از این طرف اها بازم عزیزم از این طرف از از این از این وای سرم گیج می رود نه

تو باید بچرخی چون دستی میچرخاند هستیت را که تو در آنی.اه هر چه پیج باز میکنی از مرگ او سخن میگوید هه هه از این جماعت چه بگوید دلم دستم

با یک اشاره حذف میکنم تمام ی رگ هایم را خون نمی داند نمی داند نمی آید ها دیدی بی رگ تر از این جماعت را ندیده ایی.تو هم یکی از ............

مادرم

2011-07-16T02:09:00.000-07:00

مادرم را می بوسم

به جای

تمام بغض هایم

پیانو

می نوازد

بی تو

با دستانت

من

آویزه ی

شبهایت

می شوم

دنبال مجنونی

می پاید

تک کوچه های

سنگفرش

مهجور

متروک را

نمی داند

تک بید همسایه

چقدر

تنهاست

گاهی آنقدر

خسته می شوی

که فریادت

حبس

می شود

جایی

همان

نزدیکی

میان

دستانش

نی نا

او

2011-07-16T02:08:00.000-07:00

غروب که می شود دلتنگی به سراغت می آید نمی دانم مثل این است که غم هزار ساله به سراغت می آید .هر چه میخاهی آرام باشی نمی شود یک جایی کار می لنگد هیچ کس نمی تواند آرامت کند هر چند که همیشه در بدترین مواقعی که نیاز داری باشد نیست این یک قانون است قانونی و یا جبری که از اون هیچ گریزی نیست.می گوید می خواهد برود جایی دور جایی شاید در یک قبیله در قلب آفریقایی که هیچ کس ناشاخته می ماند. خنده ام می گیرد بارها گفته ام رفتن چیزی را حل نمی کند بمان و کنار بیا .می گوید نی نا تا حالا دلت لرزیده است خنده ام می گیرد با نگاه جوابش را می دهم اما نگاهم چه می گوید روزهاست که این سوال برایم پیش می آید مسخره است 10 سال می گذرد و او همچنان می تپد می می میرد نمی دانم حرفی برای آرامشش ندارم می گوید احساس تحقیر می کند اما عشق تحقیر ندارد نمی دانم .می خاهم باز هامون را ببینم می خاهم باز نامه ها را بخانم شاید شرق بنفشه را آه می دانم شهریار می داند چه می گویم..زندگیش را دوست دارم اما این گیجی را نمی توانم باور کنم.سر سخت تر از آن می شود که فکر میکردم.موسیقی کشف میکند .سر او گیج می رود دل من می نویسد .چشمان او زن را می کشد .دوربین شما تصویر را لنگ می زند.و انها مستانه می خانند

سرزمین گوجه های سبز

2011-07-16T02:01:00.000-07:00

ادگار گفت :وقتی لب فرو میبندیم و سخن نمی گوییم،غیر قابل تحمل می شویم و آنگاه که زبان می گشاییم ،از خود دلقکی میسازیم....

به نظر من هر کسی که می میرد،کیسه ای لبریز از کلمات از خودش بجا می گذارد؛و همین طور آرایشگران . ناخن گیرها را که من همیشه به آنها فکر می کنم؛چون مرده دیگر احتیاجی به آرایشگر و ناخن گیر ندارد .مردگان دگمه هایشان را هم هرگز گم نمی کننذ.

ادگار گفت:شاید آنها احساس می کردند که دیکتاتور هم مثل ما به شکلی مرتکب خطاشده است.

آنان برای کارهایشان حجت کافی داشتند،چون ما حتی خودمان را خطا کار می دانستیم.مگر نه این که مجبور بودیم در این مملکت در ترس وحشت راه برویم،غذا بخوریم،بخوابیم و عشق بورزیم تا این که بار دیگر دوران آرایشگران و ناخن گیرها رسد.

ادگار گفت:خطای آن کسی که قدم می زند،می خورد،می خوابد و عشق می ورزد و بعد گورستان بر پا می کند،بزرگ تر از ماست؛خطایی است درجه یک گناهی است کبیره.

سبزه ها در درون ذهن ما قد می کشند.ما لب می گشاییم،سرشان چیده می شود؛حتی زمانی که لب فرو بسته ایم چنین است.بعد در دومین و سومین بلوغ بهارانه به دل خود قد می کشند؛حتی در آن زمان نیز ما از نیک بختانیم..

هر تا مولر/سرزمین گوجه های سبز

2011-06-12T00:42:00.001-07:00

کافکا
خود را
به دریا زد
تو
چه غلطی می خاهی
...کنی
.
.
.نی نا

2011-06-12T00:41:00.001-07:00

یک جایی هست
در امتداد
نخلها
میخاهم
همان جا
...سیب سرخ بکارم
آه عجب
سنگهایش شوراست
می شود؟...
نی نا

।
।
।

من مست و تو دیوانه، ما را که برد خانه

2011-06-12T00:40:00.001-07:00

من مست و تو دیوانه، ما را که برد خانه

صد بار ترا گفتم کم خور دو سه پیمانه

در شهر یکی کس را هشیار نمی بینم

هر یک بتر از دیگر شوریده و دیوانه

جانا به خرابات آ، تا لذت جان بینی

جان را چه خوشی باشد بی صحبت جانانه

هر گوشه یکی مستی، دستی زده بر دستی

وان ساقی هر هستی با ساغر شاهانه

تو وقف خراباتی ،دخلت می و خرجت می

زین وقف به هشیاران مسپار یکی دانه

ای لولی بربط زن، تو مست تری یا من

ای پیش چو تو مستی افسون من افسانه

از خانه برون رفتم مستیم به پیش آمد

در هر نظرش مضمر صد گلشن و کاشانه

چون کشتی بی لنگر کژ می شد و مژ می شد

و زحسرت او مرده صد عاقل و فرزانه

گفتم ز کجایی تو ،تسخر زد و گفت ای جان

نیمیم ز ترکستان، نیمیم ز فرغانه

نیمیم ز آب و گل، نیمیم ز جان و دل

نیمیم لب دریا، نیمی همه دردانه

گفتم که رفیقی کن با من که منم خویشت

گفتا که بنشناسم من خویش ز بیگانه

من بی دل و دستارم در خانه خمارم

یک سینه سخن دارم هین شرح دهم یا نه

در حلقه لنگانی می باید لنگیدن

این پند ننوشیدی از خواجه علیانه

سر مست چنان خوبی کی کم بود از چوبی

برخاست فغان آخر از استن حنانه

شمس الحق تبریزی از خلق چه پرهیزی

اکنون که در افکندی صد فتنه فتانه

کلی حرف برای نزدن

2011-06-12T00:37:00.000-07:00

می دونی چیه میخام کلی حرف بزنم।نه عزیزم نمیخای کلی حرف بزنی کلی حرف برا نگفتن داری نگفتن هایت را بگو. خوب تو چشمای من نگا کن آها خوب حالا چی میبینی؟

آخه می دونی چیه تو هم مثل آیدا هستی چرا خوب آخه منم آیدین شدم وا یییییییییییییییی باز هم تو شورآبیت و سمفونی که دیگر برای هیچ کس نمی نوازد

آدما مثل طلا هستن تا هیچ نخالصی واردشون نشده و با چیزی قاطی نشدن احساس پاکی و
کلی چیزای خوب خودشون رو حفظ میکنن .اینجاشو یادم رفت اما تا قاطی شدن با نقره مس و هر کوفت و زهر مار دیگه /دیگه اون حس و تمام پاکی ها از بین میره

باد

2011-06-07T10:48:00.000-07:00

بادها
قایق ها
شن ها
عابران
دستی که
مردی که تب کرد و گذشت
।
।
।
خودت را می بینی
در باد
گیسوانت به زیر آب و دستانت با دندان
چسبیده است به
خورشید که می رود در جایی از زیر همان زمین
خسته می شوی
ها فهمیده ام سال ها پیش
پیرمردی نقاب نداشت
آهنگ
پاهایش را دراز کرد
چمن های بی شن
نه مرجان نه
مروارید میکند از ته
حلقومی که شاملو می خاند
آن روز غروب
کنار سایه ی بابلی
هی دود می شود جوانیت
پیرزن سایه می افکند
بر قلمم
نمی دانم نفس نمی آید جایی
طراوتی نمانده
پیرزن پک میزند به جوانیم
مرا باد داده
لالایی میخاند
با نت ها
با لالا
هی دود می شوم
قطره قطره
آسمان را قرمز میک نم
।
।
।
گرد شده ایی
لاجوردی
غوص بر می داری
شده ایی
پیر
।
।
।
خنده ات می گیرد می گویند
زمین گرد است
نه بابا
نه
بابا
هر چه می روی بالا دارد پایین
هی سر میخوری با سر نمی دانم
نه با پشت می خوری
محکم
بر پله های
که می خراشد تنهاییت
را
।
।
।
ذکرمی گویی
پشت ذکر می میری
جمعه
عصر
تاریکی
ذکر
زبانت لال
چه می گویی تنهایی
।
।
।
مانده ام ببینم
گسارهاهم
عاشق می شند
اما آنها
هر شب
می رسند
به او
این چه رسمیست
।
।
।
گاهی فقط می نویسی
تا کلمات قهرشان نیاید

بی خوابی

2011-06-07T01:59:00.000-07:00

بی خوابی به سرت می زند هر روز هر شب
گفتند :شب دراز است و قلندر بیدار آخر تو کجا و قلندر کجا دلتنگ می شوی آنقدر هوای دلتنگی به سرت می زند که طاقت هوای شب را نداری تاریکی فشار میآورد با دستش با پایش نمی دانم قسمتی از قلبم را
دیشب برگشتم به پیام های زری وقتی به او گفتم که دلتنگم جواب نداد و هر چه گفتم پاسخی جز سکوت نشنیدم خوب است کسی باشد تا تنهایی و دلتنگی هایت را بر سرش بریزی بپاشی نمی دانم باید باید نه نی نا باید ی در کار نمی باشد نمی دانم چند روز بعد چند ساعت و باز هم نمی دانم که جواب داد/ اول از آنکه به عمد جواب ندادم وقتی که دلتنگی دلتنگیت را برای خودت نگه دار با کسی در میان نذار و یا حداقل انکه به کسی بگو که دلتنگی و تنهای را درک کند। هر چه بیشتر به انتظار پاسخ باقی بمانی ندایی ک از دل روز یا شب فرقی نمی کند اما انگار که همه جای درخت را سکوت برداشته
هی دستت میرود بر روی اسمش هی برمی گردی به عقب آخر کدام احساس کدام کشک میدانی که آش کشک خاله خورده ایی اما نه این روز ها همه اش به این بر می گردم که یه دیوونه یه سنگ انداخت در چاه و صد مرد عاقل هم نتوانست آن را در بیاورد। داستان دیوانه و چاه را خوانده ایی نکند آخرش که تو در چاه بیافتی/ گیرم که افتادی به کجای دنیا بر میخورد
هر شب دلت میخاهد جایی باشد خودت و کتاب هایت بخانی بنویسی گوش دهی غرق شوی یا شاید هم بمیری
هی هر چه پیش مي آید از آن گذشته ایی است که داستان تو و آن زنجیران را شروع شد یا میکند :که آن جا چهار زندان به هر زندان چهار زندانی و به هر زندانی چهار زندان بان و از ان زندان بانان آه فهمیدم باقیش را تو بگو آخر من چه بگویم که نگفتش بهتر نیست.
ان روز نه آن شب که رو به دریا نشسته بودی خودت تنها بودی نه نی نا کسی دیگر هم بود حرف میزدید از چه و کجا نمی دانم چقد خاطرات سالها پیش را به یاد می آوری اخر چرا گاهی اوقات از خود پرسیده ای که چرا چرا چی چرا این همه نگبت با هم ب سر تو فرو آمده خوب دلت خوش بر سر همه فرو می آید نه خدای من تو می دانی
نوشته بود همیشه وقتی دیگر منتظرش نیستی می آيد اخر چرا برا چه دیگر می آيد این رفتن ها و نیامدن ها چه معنایی دارد نمی خاهم نمی دانم
هنوز حرف داری برای گفتن دیگر بس است تو آها یادم آمد تو ان شب شهرزاد قصه گو بودی ها یک چیز دیگر هم وقتی شاعرترین دیوانه ای که می شناسم مردی بود مغربی...... آه ‌ان شب تو شهرزاد شدی و نه سلطان حرم نه سلطان همسرت اه نمی خاهم بدانم مگر زور است بس نیست

چرخیدن

2011-06-05T21:38:00.000-07:00

با یک اشاره حذف میکنم تمام ی ر

گ هایم را خون نمی داند نمی داند نمی آید ها دیدی بی رگ تر از این جماعت را ندیده ایی.تو هم یکی از ............

2011-04-22T01:02:00.000-07:00

واقعن دیگه از همه چیز خستم شده ام نمی دونم چی بگم بنوییسم پر از غم و پر از چیزهایی که دیگر نیست خسته از همه جا میخاهم کوچ کنم به سرزمینی که حتی خودم هم نام و نشانم را گم کنم خوب است فراموشی باید فراموش کرد به جایی آن دور دور هاخودت باشی و تک درختی که حتی نصیبی از سایه اش هم نبری نمی دانم باید به خدای کدام سرزمین دخیل ببندم خسته از آقای اشک ها و بابل مراد هاو هر آنچه که تو می خاهی فکرش را کنی کم آوردن و رفتن همه می گویند به معنی فرار است اما دیگر هیچ چیزدست تو نیست من نیستم که تصمیم میگیرم او است شما هستید صد و بیست و هفت ثانیه به خودت وقت میدهی تا این زندگی را از خودت بگیری این محیط با تمام انسانهای نفهمی که در آن شناورهستند هیچ کس تو را نمیفهمد هر کس کاهی می خورد و راهی میرود شده ای مانند بزی که فقط سرش را در مقابل هر علفی پایین میآورد می خورد و میخورد و بعد از آن آبی و راهی تو نمی دانی همه این مسائل از کجا نشئت گرفته و حکمت هیچ یک از آنها را نمی دانی و نمی دانی به کدام گناه نا کرده مجازات پس می دهی خسته و درمانده اییی دیگر از این شقرت ها که بگویند صب بلند شو و بگو زندگی زیباست خسته شده ایی کدام زیبایی که من آن را لمس نمی کنم کدام ناخدا کدام لنج کدام قایق بی سایبان تمام درچه های قلبم را گرفته اند دستی بر روی گلویم فشار می دهد دیگر چه مییخاهی بهتر از این حالت را تا به حال دیده ای مرگ تدریجیت را لمس می کنی مرگ هر کس مگر پیامی دارد در سرزمینی که مردگان که هیچ زندگان هم به بادفراموشی سپرده شده اند ।پس مرده و زنده ی تو چه فرقی می کند।والا هیچ جای دنیییییا بر نمی خورد نه چشم براهی نه آوازی و نه نداییی میپیچی درون خود زور میخوری خسته ایی ।می گوید هر وقت دلت گرفته بدان که خدا می خواهد با او حرف بزنی میگوید خدا زمین را مدور آفرید تا زمانی که احسساس کنی به آخر دنییا رسیده ای بدان که درآغاز راه قرار داری باید تمام جنگ ها و احساسات باید تمام آبادی را ببوسم و بزارم جایی در چمدانی که نمی داند رو بسوی کدام راه می گذارد می دانی که چمدانت را به هر کجا که ببری آبادی را حمل میکنی اما باید هر چند سال یک بار همه زمین آتشفشان کند و تو بسوزی و حال نیست که هر دم بسوزی

دلتنگی

2011-04-18T10:22:00.000-07:00

چقد خوبه که دوباره بنویسم و بنویسم سرود رفتن ها رفتن ها و نیامدن ها

تکه های از تو

2011-02-03T02:31:00.000-08:00

غمی به وسعت تخته سنگی
که می میرد در جایی به ایما...
می دانم زبان رمزاگینم را فهمیده ای
قرن ها قبل از اینکه من به در
صومعه ای که خراباتیم
نفس بکشم

دستانم در هم فرو می رود
می خواهم آبها و نور ها را
چنگ بزنم
آیا در من نرگسی وحشی زاده

دانستی که دامانم مهر ورود به خانقاه
تو
آنجا
که تو رویده شدی
هر چه هست فقط با آوای
آبهایت با من سخن می گویی
جایی
مقدس تر از دلم
هست.
.
.
.این داستان آبادیم هم
می آید و می رود
دلم همان کاه و کپر و بوبونی را میخواهد
پیرمرد خنزر پنزری
که
هیچش نبود الا آن صندوقی

اگر سالها دی منصور شوم اگر همه چیز
این نامردم ها را
بدهند
باز از باغ اناری که رویاندم
از نمک ها و اسفندهایمان
دست نمی کشم
می خواهم او هم ببیند.
.
.
.سرد می شود هوای دستانم
نه از تو...
سالها پیش هر گاه صدایت می زدم
میخواندی
به تمام خودت قسم
.
.
.
چقدر نالیدم
چقدر به صدای رفتن و آمدنت

هی میآمدی و پاک می کردی
هر آنچه که می غلطید در
چشمانم
حس میکنی؟
صدای نمور شکستنم را
رفتنت از کی آغاز شد
نمی دانم
سالها از خود پرسیدم
همه نیامدن هایت را
تا به حال به چیزی
سنگی
تکیه زده ای
مثل سنگ به روی آبها
نشسته ام
صدا میزند مرا
تکه سنگی که بر آن موج
میخورد
تمام تنهایم
.
.
.
سرگشته می شود گاهی
چشمانم و می داند دیگر حتی....

.

2011-01-29T00:52:00.000-08:00

گاهی از این همه فقر و بدبختی حالم بهم می خوره این قدر آدم گرسنه و بی کار ریخته که دلت می خواد به همه دنیا کمک کنی اما نمی شه تا کی این وضعیت ادامه داره .
دختر کوچولویی میاد پیشت و می گه دیگه نمی خواد به مدرسه بره و اون تنها 7 سال بیشتر نداره و تو یه روستای دور افتاده با 20 پسر دیگه سر کلاسه و تو باید این بچه کوچولو رو درک کنی و بفهمیش
نمی خاد ادامه بده
و هیچ کجا امن تر درب حیاطیشون براش نیست ساعت ها طول می کشه تا اون رو متقاعد کنی که براش عروسک می گیری، با لباسای مدرسه و دوستاش برات عکس بگیره
اول از همه می گم که باید خانوم معلمت رو دوست داشته باشی و اون با صدای محکم و نگاه راسخش می گه اون مرده و نفرت رو از تو چشماش می خونم.دختر می خاد به تو بفهمونه که چقد اون محیط براش چندش آوره.
دختر جوانی می آد ساعت 7 صبح و هنوز سلام نکرده می زنه زیر گریه مطلقه ست می خاد درس بخونه پیشرفت کنه زندگی بسازه می گه با حقوق 30 تومان در ماه من می تونم چی کار کنم هر جا هم می رم تنها پیشنهادشون ازدواج مجدد آخه من حالم از هر چی مرده بهم می خوره. این قدر مورد های متفاوت مراجعه میکنن و تو مجوری با یکیش بخندی و با صدتاش گریه کنی این که تو بطن جامعه باشی و ببینی که نکبت از سر رو روی همه چیز بالا می ره اینکه طرف نامه می ده
آرزوی دوچرخه داره
یکی تلوزیون می خاد
یکی تنها خاستش یه کفش
یکی می خاد از دست نامادریش فرارکنه
اینا درده همیشه فکر می کنی دیگه بالاتر از مشکلات خودت دیگه وجود نداره اما وقتی جلوتر میری که از سیاهی بالاتر هم رنگی هست
اون وقته که دنیا جلو چشات به هیچ هم نمی ارزه می خای شاد باشی شاد زندگی کنی یکی از دوستام همیشه تعریفش از زندگی به دنبال هدف دویدن و به دهف نرسیدنه شاید این جوری باشه و تو دایره رو دوزر بزنی و باز به سر جای اولت برگردی اما یه سیب تو هوا که می ره صد دور می خوره تا به زمین برسه.
تو هوای زیادی برای تنفس نمی خای
فقط یه چشم و دست مهربون کافیه
وقتی میبینم که روحم این قد بزرگ نیست که بتونم همشون رو تو آغوش بگیرم لمسشون کنم و بفهممشون
و فقط نگاشون می کنم و خدا رو می طلبم که یه نگاهی به این طرف بندازه
به یه نقطه خاکی که منم
که پر از غمم
می گن همه چیز زیباست کافیه تو زیبا ببینی آخه چه جور یکی هست جواب منو بده چجوری میشه حریم رو شکست قانون رو شکست
این بدبختی آدما دورشون تنیده شده اینجا هر کسی که داره خوشبخته هر کسی نداره باید بره بمیره
طرف ازدواج کرده گیر دو میلیون فقط به همین نیاز داره سرت گیج می ره آخه دو میلیون هم پولیه
عاشق شدی کلات پس معرکست
چون همیشه انتخابت کسیه که پول نداره کار نداره فوق لیسانس داره بزاره دم کوزه آبشو بخوره یا قابش کنه بزنه دیوار آینه دقش بشه
هر وقت میگن باید رفت دلتنگ می شم
روحم آزرده می شه اما باید رفت.

.

2010-11-14T00:10:00.000-08:00

آنقدر مست می شوی با آغوشی که بوی هیچ می دهد
هوا جریان دارد آنقدر که می توانی
نیمی از کوه طور را در حلاوت
موسی تسخیر کنی
مثل ابراهیم که هر لحظه با آواز
یا قدوس غرق می شود
سرگشته آن آسمانی می شوی که پر از ستاره های بی ماه است
می شمارم ببینم در هفت آسمانش
چند خورشید جا گذاشته ام
ناقوس ها برای چند راهبه
بی صدا می شود
تا چشم کار می کند باد است
دستانم را حلقه کرده ام
به دور چشمانم تا غیر از او را بو نکشم
هوا جز حس تو هیچ ندارد
برای دلم
دستم می طلبد آنجایی که سکه می اندازی
بنامش
باران می بارد
دلم
دنیا در مردمک چشمانت چرخ می خورد
کوچک است و تو بزرگ می شوی
در عظمت رگهایم
حال همه چیز به کام من است
مست می شوم
اگر صدایست
برای تو به فریاد درآمده
می خواهمت
درونم رشد میکند
ریشه می زند
نفس هایش
در دستانم
که فقط او را می شناسد
چه می شود مرا...

2010-10-27T22:58:00.000-07:00

بهار هم که نباشد
به مهربانی تو
از شکوفه لبریزم

لبخند بزن بدون انتظار پاسخی از دنیا
روزی خواهد رسید
که جهان شرمنده می شود
آنقدر که به جای پاسخ به لبخندهایت
با تمام سازهایت می رقصد.

از تمام چیز هایی که دوستشان داشتم روزی جدا شده ام
آنقدر دور گشته ام که با خود احساس غریبی میکنم غریبی از سرزمینی آشنا آنجا که جز هیچ هیچ چیزی نیست
تمام این روزها که گذرانده ام آنقدر زود رفته اند که حتی باور نمی کنید که چشمهایم هم فرصت پلک زدن نداشته اند
همه کس و همه چیز که پاک می شوند و کنار می روند احساس رهایی می کنی .جدایی، وقتی خودت می شوی و خودت .
دیگر نیاز به هیچ کس نیست.

2010-08-21T22:43:00.000-07:00

تا وقتي که من و شما داراي مغز هستيم محال است که بتوانيم دانائي خداوند را با اختيار خودمان در زندگي وفق بدهيم!

يعني همينکه ما گفتيم خداوند دانا و تواناست و همه کار را مي توانست و مي تواند بکند و قادر به پيش بيني همه چيز بوده و هست ديگر نمي توانيم بگوئيم که ما در کار خود اختيار داريم و هر چه دلمان بخواهد خواهيم کرد!زيرا هر فکري که شما براي امروز و يا آينده بکنيد و هر کاري را که امروز و يا در آتيه انجام بدهيد قبلا از طرف خدا پيش بيني شده و اگر پيش بيني نمي شد و او قادر نبود که وقايع آينده را ادراک نمايد خدا نبود و همين که پيش بيني کرد ناچار آن کار اتفاق خواهد افتاد وديگر اختيار از دست شما خارج است!

تمام وسائل و کتابهائي که علماي مذهبي در اين خصوص نوشته اند و خواسته اند که موضوع آزادي انسان را با علم وتوانائي خداوند وفق بدهند جز يک سلسله کلمات پوچ و ميان تهي چيزي نيست و فاقد معني مي باشد!

انسان در يک صورت مي تواند در اين جهان اختيار داشته و هر چه دلش مي خواهد بکند و آن در صورتي است که خداوند يعني کسيکه دانا و تواناي مطلق است وجود نداشته باشد! و همين که اين دانا و تواناي مطلق وجود داشت ديگر من و شما اختيار نداريم و تمام کارها بدست او انجام مي گيرد!کسانيکه بين خدا و جهان فرق ميگذارند و عقيده دارند که اين دو باهم متفاوت هستند مي گويند اين جهان است که نادان و ناتوان مي باشد و در نتيجه نمي تواند وقايع آينده ما را پيش بيني نمايد بنابراين ما در جهان آزاد هستيم وهرچه دلمان بخواهد مي کنيم !

ولي اين اشخاص خود بخويشتن جواب رد مي دهند زيرا همين که بين جهان و خداوند فرق گذاشتند لازمه اش اين است که خداوند آفريننده جهان باشد و اگر جهان چيزي نمي داند خدا ناچار بايد همه چيز را بداند وگرنه خدا نيست!پس ما فرضا جهان را نادان بدانيم نمي توانيم خداوند را نادان بدانيم و او حتما داناي مطلق است و با اين سمت و توانائي خويش تمام اعمال ما را براي هميشه مشاهده و پيش بيني نموده و چيزي را هم که او ديد و پيش بيني کرد حتما اتفاق خواهد افتاد اعم از اينکه ما بخواهيم يا نخواهيم و به عبارت صريح ما در کارهاي خود اختيار نداريم بلکه مجبور مي باشيم! . موريس مترلينگ

این حرفا یعنی چی آدم توش می مونه

پا نوشت:
دنیای این روزای من
هم قد تنپوشم شده
اینقد دورم از تو که
دنیا فراموشم شده
این تراژدی ما هم که تمامی ندارد. بزرگ خاندان هم عروج ملکوتی داشتن.

.

2010-08-01T20:52:00.000-07:00

هر چه بیشتر بیاندیشی
گهواره جهان تنگ تر میشود که نمی دانم چه

یک سال گذشت هر سال همین موقع وقتی خارکا قرمز می شن.آب دریا گرم می شه و ماهیها به عمق آبهای سیاه حرکت می کننن و مرغای دریایی هر روز عصر به سمت ساحل می یان و با صدای قشنگشون برانم میخونن متولد می شم.نمی دونم از اومدنم خوشحال باشم یا نه اما جبری که بر همه چیز حکم فرماست نا خواسته پا به جایی می زاری که جز تنش و استرس هیچ چیز دیگه ایی بدست نمی آری.اما باز هم خوشحالم در طول این یک سالی که گذشت کلی کارهای مثبت و خوب انجام دادم و مسیر زندگیم متفاوت تر از گذشته سپری شد.اما مسائل ناراحت کننده زیادی هم پشت سر گذاشتم آدمایی رو از دست دادم، اما خوب زندگی همینه.زندگی مثل یه پازله که همین جور باید مهره ها رو جا به جا کنی تا مسیر اصلیت رو پیدا کنی بعضی وقتا یه مهره اون بالا می مونه و تو ناامید تر از همیشه فکر می کنی که دیگه هیچ راهی وجود نداره که اون رو سر جاش قرار بدی اما اینقد فکر می کنی و کلی هم اعصبانی می شی چون خیلی راحت نیست که مهره سر جای خودش قرار بگیره اما در آخر سر حتمن موفق می شی.

الان که دارم می نویسم پر از حس خوبم،خوشحالم که با دو تا دوست خیلی خوب آشنا شدم که در طول این مدت خیلی مسائل رو ازشون یاد گرفتم.بعضی جمله ها هستن که زندگیت رو دگرگون می کنن.

نباید دریا رفتن رو فراموش کنم.و شبای زمستون کنار ساحل وکلی ترانه های خاطره انگیز.

دوست دارم از تو بنویسم بهترین هدیه روزاهای بارانی. و بهترین هدیه سال 89 .

خواندم

من پری کوچک غمگینی را

می شناسم که در اقیانوسی مسکن دارد

و دلش را در یک نی لبک چوبین می نوازد

آرام آرام

پری کوچکی غمگینی

که شب از یک بوسه میمیرد

و سحر گاه از یک بوسه به دنیا

خواهد آمد.

جواب داد

آری آغاز دوست داشتن است

گر چه پایان راه ناپیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست.

.

2010-07-15T00:01:00.000-07:00

این روزهایم می گذرد اما نمی دانم به کدام مسیر کشیده می شوم خسته خیابانهای شهرم را می پیمایم همه مسیر ها به یک جا ختم می شود به دریا می رسم هر شب خود را به آب می زنم
روی اب خوابیدن و ستاره ها را تماشا کردن دل پر می خواهد
دیگر هیچ کس برایم باقی نمانده است مگر تو...
بستنی ها آب می شود همراه با دلم، نگاهم به انبوه درختانی است که سر به هیچ کجا نکشیده اند فقط می دانم که تنهایی می آید و میرود
گلهای نیلوفر هم دیگر کاری نمی کنند
نه برای تو و نه من
باید آنقدرنوشت تا هیچ چیز باقی نماند. اما می دانی که برای هر چیز پایانی است. می دانم که نمی دانم به دنبال چه دور می زنم.هی دو ر هی دور
بغضها سنگیتر فضای سینه ام را میگیرد حتی نفس کشیدن هم مشکل شده.نمی دانم همه چرا از بغض می گویند و من هم

.

2010-06-27T06:10:00.000-07:00

وای چقدر بعضی وقتها نوشتن مشکل می شه هی می نویسی و پاک می کنی و آخر سر هم ممکنه اون چیزی که دلت می خاد از آب بیرون نیاد.تو این مدتی که نبودم تمام وقت مشغول خوندن بودم کتابای خوبی رو مطالعه کردم.و کتابهای ناتمامی رو تمام

الان دارم سرگذشت یک یوگی رو می خونم هر چی که کلاس یوگا پیشتر می ره بیشتر لذت می برم و با خیلی چیزها آشنا می شم و با انرژی های درونم و چاکراها آشنا تر. دوست دارم تمام آدمهای اطرافم رو به این کلاس تشویق و دعوت کنم دریچه های ناشناخته زیادی به روشون وا می شه. و زندگی رو یه جور دیگه تجربه می کنن.

تو این مدت با تیپ های متفاوتی ازآدمها آشنا شدم و خیلی چیزها ور ازشون یاد گرفتم.

دیروز تو اون موجهای بلندی که بود رفتم دریا اینقدر عالی بود با موجهای بلند به سمت ساحل پرت می شدم و حس های متفاوتی رو تجربه می کردم زندگی می تونه در عین عادت بودنش خیلی راحت بگذره.

2010-05-11T23:25:00.000-07:00

وای میخام کلی چیز بنویسم ولی نمی تونم امروز از بس که فکر کردم دیگه مغزم تعطیل شده فردا کنکور دارم و یه کم استرس هم قاطیش هست.نمی دونم چی کار کنم.این روزا کارم مثل کسایی شده که یه چیزی رو گم کردن و دارن دائم دنبالش می گردن گیج و سرگردونم.

به یه جای معنوی نیاز شدید دارم یه فضا مثله یه خانقاه که اونجا یه مادر ارشد باشه و منو بغل کنه و بهم آرامش بده چقد کلیسا جای خوبیه ، اینکه بری پیش کشیش و اعتراف کنی یه جایی باشه که خودت ر و تخلیه کنی خیلی عالیه یه جایی باشه که فریاد بزنی میخام برم لب دریا.داداشی میگه بریم یه جزیره وسط دریا میخام برم یه جای خالی از سکنه و حتی درخت هیچ نباشه.تنهایی محض

وای چقد مردم ما بدبختند. دیروز رفته بودم دکتر مامانه دست پسر بچش تودستش و 3 بار اومد پیش دکتر و التماس که 3000 بیشتر ندارم چی کارکنم دست بچه هم شکسته بود اینا رو که مبینم دلم ریش می شه.گفت هر چی در میارم پول دست شکسته می دم و من خندیدم و اون هم در اوج بدبختی خندش گرفت.

خنده تلخ من از گریه غم انگیز تر است

وقتی می تونی با یه کار کوچیک هر چند که مادی هم باشه، لبخند رو لب کسی بیاری حسابی حال میکنی.این مامان خوشگله ما وقتی لبخند می زنه دنیا رو بهم می دن.

دوست دارم بازم شرق بنفشه رو بخونم.

2010-05-10T22:33:00.000-07:00

عبور از تپه های لغزان ماه

دل دیوانه می خواهد

که منش بسیارم،هستم،دارم

دروازه بگشا قلعه بان پرده نشین

تا سپیده دم به شکرانه یکی پیاله دیگر پریشانم کن

دلتنگی

2010-04-28T23:46:00.000-07:00

از این همه بدبختی حالم بهم می خوره .هر دقیقه یک نفر بیاد پیشت زار بزنه و تو هیچ کاری نتونی براش بکنی. بعضی ها هم هستن که خوب فیلم بازی میکنن ولی خوب تو باز هم یک درام تماشا می کنی.تو اوج فلاکت زندگی کردن ودم نزدن خودش یه هنره.

دیروز یوگا ور شروع کردم.با تمام خستگی که روح و جسمم داره باز هم از آساناها لذت می برم.کاملن آرومم وقتی که از سالن خارج می شم.دیشب باز هم پاستیل گرفتم خوردیم.

مرا تلنگر یادت بس

که گیتار غزلی بردارم

و زیر پنجره ماه بر نیامده تا سحر

بنوازم

بعضی وقتا سر دو راهی وحشتناکی قرار می گیرم بین بودن و نبودن بین رفتن و نرسیدن.نمی دونم چی کار کنم خسته از راه پیمودن های بیهوده ام.

قهوه ایی چشمانت

دستانم را می دزدد

می خواهی بروی و به خاطره ها بپیوندی چقدر راحت حرف از جدایی میزنی، من می مانم .میگویی که میمانی اما همیشه در بدترین وقتها تنهای تنها مانده ام.مرا ببوس را سر می دهی و چشمانم پر از موسیقی نگاهت می شود نگاهی که موج سبز را به دلم روانه می کند.هر چقدر هم که بمیری من پیشتر ها مرده ام آن زمان که شوانا خدای ابراهیم مادر اوما را در آغوش فشرد و مادر دستی به پشت او زد و گویا کلامی را زمزمه کرد که نمی دانم در عمق سکوتش چه چیزی نهفته بود.هی می گویی همه چیز جنگ است و باید جنگید اما بارها دیده ام که جنگجوی قابلی نیستی باز هم ملکه دستور صادر می کند.گفت آنقدر باید بروی و بروی تا به انا الحق حلاج برسی نمی دانی.زمانی که همه چیزروی سرم خراب می شود و سرگشته می گردم و هیچ کجای آبادی یاری نیست که سر بگذارم بر شانه اش و تا اهل غرق برایش اشک بریزم.

همسفر

2010-04-27T23:00:00.000-07:00

وقت سفر که میشه همیشه یه استرس خاصی دارم البته تا وقتی که به محل مورد نظرم نرسیدم.ساعت 1 بود که حرکت کردیم واقعن شب و سکوت و جاده لذت خاص خودش رو داره.

ساعت 6 بود که رسیدیم اول رفتیم شاه چراغ هوا عالی بود چادر رو که گرفتم رفتم تو یه حس خیلی عجیبی داشتم من برای بار دوم بود که می رفتم اما دوستم اولین بار.وقتی که وارد می شی و می بینی که همه آدم هایی که اونجا هستن بدون ریا هر کدوم فقط برای خودشون دعا می کنن و خودشون هستن یه حال معنوی پیدا میکنی.دوستم اصلن صحبت نمی کرد و فقط به آدمهای اطراف خیره شده بود.من محیط اونجا رو خیلی دوست دارم آروم می شم.1 ساعت اونجا گذروندم.عصر باغ عفیف آباد رفتیم کلی خندیدیم دفعه قبل که رفته بودیم.اتاق خواب شاه پا بر جا بود و این دفعه که رفته بودیم برداشته بودن از سربازا پرسیدیم اتاق خواب چی شد. گفتن برداشته شد.بله ما نباید از زندگی خصوصی مردم دیدن کنیم.بارون نم نمی میامد و خیلی زیبا بود رفتیم تو باغ دور زدیم هر کسی یه گوشه دنجی انتخاب کرده بود.از اونجا به حافظیه رفتیم بارون خیلی شدید تر شده بود اما من زیر بارون ایستاده بودم خیلی عالی حافظیه باشی بارون بیاد واییییییییییییییییییییییییییییی

فقط می تونم بگم جزحس خوب و آرامش هیچ چیز دیگه ایی نبود خوشحال بودم

یه تارخچه کوچولو از باغ عفیف آباد رو می گم:
باغ عفيف آباد كه آن را باغ گلشن نيز مي نامند در مغرب شيراز و در جنوب خيابان قصرالدشت و در انتهاي خيابان عفيف آباد واقع است. اين باغ يكي از قديمي ترين و زيباترين باغ هاي شيراز است. مساحت باغ حدود 127 هزار متر مربع است. اين باغ در دوره صفويه از جمله باغ هاي آباد شيراز و مقر پادشاهان وقت بوده است. سازنده عمارت فعلي باغ با 17000 متر مربع زيربنا، ميرزا علي محمدخان قوام الملك دوم مي باشد كه در سال 284 ه.ق. آن را احداث نموده و قنات "ليمك" را كه در 15 كيلومتري باغ و در محل قصر قمشه بود براي مشروب نمودن باغ خريداري كرد. اين باغ سرانجام به يكي از وارثين قوام به نام عفيفه رسيد و بدين نام نيز شهرت يافت. باغ عفيف آباد در سال 1341 به وسيله ارتش و زير نظر سازمان ميراث فرهنگي تعمير و مرمت شد و هم اكنون به عنوان موزه نظامي تحت اختيار سازمان عقيدتي سياسي ارتش جمهوري اسلامي ايران است. اين باغ كه معماري آن آميزه اي از ويژگي هاي معماري دوران هخامنشي، ساساني و قاجاريه است ذيل شماره 913 در فهرست آثار ملي ايران به ثبت رسيد.

خیلی دوستت دارم.

یک شبی مجنون نمازش را شکست

بی وضو در کوچه لیلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود

فارغ از جام الستش کرده بود

گفت یارب از چه خوارم کرده ای؟

بر صلیب عشق دارم کرده ای؟

خسته ام زین عشق دل خونم مکن

من که مجنونم تو مجنونم مکن

مرد این بازیچه دیگر نیستم

این تو لیلای تو من نیستم

گفت ای دیوانه لیلایت منم

در رگ پنهان و پیدایت منم

سالها با جور لیلا ساختی

من کنارت بودم و نشناختی......

پیر زن و شب

2010-04-13T23:24:00.000-07:00

یک داستان کوتاه از چلی دران ریان است با ترجمه محمد رضا مهدی زاده
درنزدیکی روستای هگزام،بالای تپه ها،
پیرزنی به نام هیلدلید زندگی میکرد.
او از خفاشها،جغدها و موشهای کور و صحرایی بدش می آمد.همچنین شب پره ها،ستارگان،سایه ها،خواب و حتی مهتاب را دوست نداشت؛چون از شب و هر چه درآن بود،بدش می آمد.او به سگ بزرگ و پیرش می گفت:"اگر بتوانم شب را از روستای هگزام بیرون کنم،خورشید همیشه بر کلبه ی من خواهد تابید.نمی دانم چرا تا به حال کسی به فکر بیرون کردن شب از روستا نبوده است"
سپس هیلد لید جارویی به دست گرفت تا شب را از کلبه اش و روستای هگزام بیرون کند.
جارو کشید و جارو کشید و جارو کشید؛
اما هر بار کهاز پنجره به بیرون نگاه می کرد،شب را همچنان آنجا دید.
پیرزن سوزنش را بیرون آورد و گونی بزرگی دوخت تا شب را درآن بریزد و آن طرف تپه های روستا خالی کند.پاورچین پاورچین در تاریکی راه می رفت و به خیال خودش تا می توانست شب را داخل گونی کرد؛اما نتوانست همه شب رادرگونی بریزد.
هیلد لید بزرگترین و سنگین ترین دیگ خود را پر ازآب کرد
و روی آتش گذاشت تا شب را درآب بجوشاند.پس دیگ را به جوش آورد و با ملاقه هم زد و مزه آن را چشید اما نتوانست شب را درآب بجوشاند و از بین ببرد.
پیرزن با طناب درختان انگور را به هم نزدیک کرد تا شب را به دام بیندازد و با خود گفت:
-شاید کسی شب را از من بخرد.اما نتوانست شب را گرفتار کند.
پیرزن به خیال خودش پشمهای شب را
-مثل گوسفند -چید؛
اما آن یک تکه ابر بود
و قطره قطره از آسمان بر زمین چکید.
او شب را روی کاهها کشید و به طرف سگ بزرگش پرتاب کرد؛اما نتوانست آن را از بین ببرد
اوشب را روی تخت خواب حصیری اش انداخت؛پیرزن شب را در چاه پشت کلبه اش انداخت؛اما شب از ته چاه بیرون آمد.
شمعی روشن کرد تا شب را با آن بسوزاند.
اما شب......
پیرزن لالایی خواند تا شب را خواب کند.
و یک کاسه شیر برای شب گذاشت.مشتهایش را به طرف او تکان داد.
بخاریش را روشن کرد تا دود آن به چشم شب برود.
پیرزن روی شب پا گذاشت،آن را هل داد و گودالی برایش کند.
و متاسفم که بگویم روی شب آب دهان انداخت.
اما شب هیچ توجهی نکرد.
پیرزن آهی کشید وگفت:
"من نمی توانم شب را بیرون کنم"
بعد پشتش را به شب کرد.به زودی آفتاب از پشت تپه های روستای هگزام طلوع می کرد؛
اما پیرزن به خاطر دعوا با شب خسته تر ازآن بود که از روز لذت ببرد.
او روی تخت خواب حصیری اش
دراز کشید تا بخوابد،بنابراین وقتی شب دوباره به روستا می آید،اوتازه بیدار میشود.
شب بخیر

2010-04-12T02:06:00.000-07:00

گاهی که به تنهایی فروغ فکر می کنی زمستان اخوان شانه ات را می گیرد و و بعد مانند سگ ولگرد هدایت ،هدایت نمی شوی و در سایه های بوف کور کم کم محو .با ابونواس صالحی پیش می روی تا به پریای شاملو و قصه روزی روزگاری می رسی که هیچ قطره ایی جز اشک تو آفریده نشده است.دلت می گیرد.برای تو چه فرقی میکند حال در چه حالی بسر می برم آنجا همه چیز شکل می گیرد که دیگر رد پایی از هیچ سایه ایی نمی بینم.دیگر جایی برای خلوتم باقی نمانده.

خوب های گوارا شیرند به شرط آنکه بیدار شده باشی دلت چه می خواهد

2010-04-10T02:43:00.000-07:00

تو این دو روز همش گرفتار کارای دانشگاه بودم .امروز که ریزش اساسی پیدا کردم برای یه لحظه همه انگیزه وامیدم رو از دست دادم منی که این قدر پیگیر واحدهام بودم حالا تک درس خوردم.تو خیابون راه می رفتم و زار می زدم حالم از هر چی پیام نوره بهم می خوره .دانشگاهی که می ری می گی نمرم رو ثبت نکردین مردیکه کوتوله بلند میشه می گه تقلب نکردی تو پاکن چیزی جابه جا نکردی.حرفای چرت و پرت.

آخر هفته می خام برم بهشت گمشده جای بسیار زیبایی می دونم حسابی حال می کنم. یه همچین جایی هست با توجه با این تصویری که مشاهده می کنید.برم ببینم اونجا میشه وجود یه چیزای دیگه رو لمس کرد.اون چیزیایی که دنبالشم شاید خودم باشم............

خیلی دلم میخاست یکی از بچه ها باشه ولی متاسفانه نشد.

واقعن درسته می گن مستی و راستی ،خیلی از مسائل این موقعها بر من معلوم میشه .نمی دونم مست بودن چه حسی داره اما چیزایی که از مستها دیدم خیلی برام جالبه اصل وجودشون رو می شه فهمید اون چیزی که واقعن هستن.بعضیآیتم های منفی هم داره اما وقتی این همه صداقت رو می بینی ،یک نفر خوب می خوره و می افته به خنده کردن و بعد از اون هم شروع به گریه می کنه واقعن عجیبه.خاطراتی رو بازگو میکنن که در حالت عادی از بازگو کردن اون وحشت دارن.هر کس دنیای مخصوص به خودش داره.

بعضی وقتها باید خیلی تلاش کرد بعضی صداها رو شنید ویا شاید سر من پر از هیاهو هست که تن های پائین رو نمیشنوم یا به زحمت.اما مهم تمرینی که برای آرام صحبت کردن باید انجام داد.

من نمی دونم تازگی ها این خانوم مارپل برای چی حرفایی می زنه که با ذائقه من نمی سازه ،می دونم که به سرم بزنه دورش رو یه خط قرمزقشنگ می کشم، با مداد رنگی هاش .حرفایی که همش می گن شوخی هست اما حقیقت از پشتشون داد می زنه من اینجام.نینا مار گزیده از ریسمان سیاه و سفید باید بترسه.

هیچ دوستی مثل مامانی نمی شه قربونش برم .حتی نفس هم که می کشم براش میگم.فکر نکنم هیچ کس به اندازه من با مامانش رفیق باشه اون یه رفیق جاودانست.البته یه مامان کوچولو هم دارم که اون هم خیلی نازنینه.مامان کاملن با درک به همه حرفام گوش میده وقتی می خام گریه کنم سرم رو پاهاشه.وقتی میخام بخندم تو بغلش هستم.نفسه منه.

ایلیا رو بردم دریا، خیلی حس خوبیه با بچه ها رو شنها راه رفتن، تو آب قدم زدن میخاست هر چیزی رو با انگشتهای پاهش بگیره پاش رو محکم تو شن ها فرو می برد جاش که محکم میشد می ایستاد و میخندید.و آب رو محکم با دستاش فشار می داد فکر میکرد آب بین انگشتاش باقی می مونه.نمیدونست مثل عمرمون به سرعت سر میکنه.

مامانی دوستت دارم می بوسمت

2010-04-07T23:17:00.001-07:00

خیلی وقته می خام اینجا بنویسم اما نمی تونستم.تعطیلات عید رو هم گذروندم امسال متفاوت از سالهای قبل بود.خوش گذشت و با آدمهای جدید آشنا شدم و برنامه های جدید داشتم.اماخوب آخرش باز هم به پیله تنهایی خودم برگشتم.خیلی مشکلات زیاد شدن و مثل همیشه فشار آوردن.من دیگه مثل سنگهای کنار ساحل شدم که موجها بهش برخورد می کنن والان فقط بر اثرمرور زمان فرسوده شدن.اینکه آش نخورده و دهن سوخته بشی خیلی سخته یا اینکه بگن تو ذوق نداری مثل پسرا برخورد می کنی آخه یکی نیست به اینا بگه رو چه حسابی دارین حرف می زنین و چه جوری قضاوت می کنین خسته هستم از همه آ دمهای اطرافم میخام برای مدتی تنها باشم دوست دارم برم کافه امااونجاهیچ کس نباشه،اونجا یه حسی داشتم در گذشته که هر دفعه حتی با 5 دقیقه رفتن منو به خودم برمی گردوند.نمی دونم بتونم همه مسائل رو حل و فصل کنم با نه اما امیدوارم بتونم کنار بیام

.

2010-03-22T03:33:00.000-07:00

اول از همه عید رو به همه دوستام تبریک می گم و سال خوبی رو براشون آرزو می کنم از صمیم قلب
هرگز آرزو نکرده ام یک ستاره در سراب آسمان شوم
یا چو روح برگزیدگان همنشین خاموش ستارگان شوم
روی خاک ایستاده ام
همیشه از دو روز قبل از عید تمام برنامه های خونه شروع می شه. می تونم بگم توی دو روز کار یک سال رو انجام میدن. هفته آخر حسابی کلافه بودم و کم آورده بودم دوست نداشتم دیگه کار کنم همه چیز با هم فشارآورده بود و جلو تنفسم روگرفته بود.
خیلی اتفاق ها در طول یک سال تو زندگیم پیش اومد و خوشحالم که همیشه خدا باهام بوده و تونستم همه چیز رو تحمل کنم خوب وقتی بتونی بیست سال تحمل کنی صد در صد اینقد پوستت کلفت می شه که ادامه بدی.ولی یه چیز خیلی واضحی است که وقتی فلش بک می زنی بر میگردی ببینی چی شد میبینی ضربه روحی که از حوادث برات باقی مونده محو نشده درسته خودم رو قانع کردم که هر چی بوده گذشته از کوچکترین مسئله تا بزرگترین اما نینا چی نینا کجای مسئله هست که هنوز حل نشده.
زری ازت ممنونم که همیشه داد و فریادهامو می شنوی و می زاری هر چی دلم خواست بگم و بعد که آروم شدم رهام می کنی دوست دارم.
صادق هدایت خوب حرفی زده: «در زندگی زخمهایی هست که مثل خوره آهسته روح را در انزوا می‌خورد و می‌تراشد. اين دردها را نمی‌شود به کسی اظهار کرد، چون عموماً عادت دارند که اين دردهای باورنکردنی را جزو اتفاقات و پيش آمدهای نادر و عجيب بشمارند و اگر کسی بگويد يا بنويسد، مردم بر سبيل عقايد جاری و عقايد خودشان سعی می‌کنند آنرا با لبخند شکاک و تمسخر آميز تلقی بکنند -زیرا بشر هنوز چاره و دوائی برايش پیدا نکرده و تنها داروی آن فراموشی بتوسط شراب و خواب مصنوعی به‌وسیله افیون و مواد مخدره است- ولی افسوس که تأثیر این گونه دارو ها موقت است و بجا ی تسکین پس از مدتی بر شدت درد میافزاید»

.

2010-03-12T20:07:00.000-08:00

دوباره عید شد و خانه تکانی و چیزای نو ولی تو میدونی که عیدای من همیشه چه جوری گذشتن امیدوارم که این بار مثل همیشه نباشه.
خوب این هفته هم چهارشنبه آخر ساله نه فکر کنید خدایی نکرده جشن وشادی و پایکوبی ،نه همش ترقه و مین و میدون جنگه،آرامش میره و داد و هوار کشی شروع می شه کلی دعوا می شه کلی می سوزن.یه جاهایی هم هست که دخترها و پسرها دور هم جمع میشن و دور آتیش چرخ می خورن اما خوب تو یه حرکت ماشین گشت پیدا میشه و خیلی ملایم همه رو جمع می کنه.
کوچیک که بودیم جلو خونه آتیش درست می کردیم شیرینی می خوردیم و آش رشته درست می کردیم و کلی هم ذوق داشتیم.اما حالا می ترسم که چهارشنبه بشه و بازدعواها شروع شه.
امسال رو باید بریم پیش دایی رضا می دونم که صحنه های جالبی نمی بینم اما خوب اونم تنهاست و منتظر.هر سال تا سال تحویل می شد زود تر از همه خونه مامان بزرگ بود کت و شلوارش رو که می پوشید کلی می خندیدم.اما دیگه نه دایی رو می بینیم و نه کاراش و ننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننه

.

2010-02-26T20:52:00.000-08:00

تا حالا به گردش ماهی قرمز کوچولو توی تنگ بلور دقت کردی.من که خیلی زیاد فقط چرخ می زنه بدون اینکه بدونه داره چه کار می کنه
به نظر تو اگر راهی برای رهایی داشت چی کار می کرد هیچی فقط اینقدر می رفت تا به دریا برسه
نه من یه نظر دیگه دارم اون توی تنگ بلور فقط گردش نمی کنه بلکه دائم داره به دنبال دریا می گرده.
وقتی شروع می کنی به نوشتن فکر میکنی اینقد می تونی بنویسی که دیگه هیچی تو دلت باقی نمونه اما همین که شروع می شه دیگه هیچی برای گفتن باقی نمی مونه پ س چه طوری خیلی از آدما اینقد حرف میزنن فقط برای همون یک کلام آخر که به زبون بیارن چه جرات می خواد که بقیه رو کوچیک کردن و اونا رو تو یه نمایش درام راه دادن، هنرپیشه اصلی شدن، وقتی زندگی خودش برای تو جز یه نمایش درام هیچی رو پخش نمی کنه
واقعن این روزا فکر می کنم توی جنگل زندگی میکنم با این تفاوت که کسای که تو جنگلن واقعن حیوونن و هیچ ادعایی ندارن اما.........

.

2010-02-09T00:19:00.000-08:00

دیشب خیلی فکر کردم و آخرش به این نتیجه رسیدم که باید همه چیز رو رها کنم و تنها با رهایی هست که می تونم به آرامش برسم.می گن وقتی چیزی رو رها می کنی اگر اون چیز واقعن متعلق به تو باشه به خودت بر می گرده.احساس خوبی بهم دست داد با خوندن دو خط قانون شفا.امروز صبح که از خواب پا شدم داداش کوچیکه اس داده بود ، شیرازه(می گم تو برای چی این قد به من محبت می کنی من چه جوری می تونم جواب محبت های تو رو بدم اگر الان خواب هستی صبح جواب بده)خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم همین که آدما بدونن تو داری بهشون توجه می کنی و قدر دان باشن این خودش کلی و من بهش جواب دادم دادش کوچیکه:
1- من کاری انجام ندادم که نیاز به جبران باشم
2-تو این زمونه هیچ چیز بجز خانواده بدرد آدم نمی خوره
3-بدون که کسی که محبت می کنه منتظر جوا ب نمی مونه تو نیکی کن و در دجله انداز که ایزد در بیابانت دهد باز
4-کوه به کوه نمی رسه آدم به آدم می رسه
خیلی دلم گرفت هر وقت دور میشه حرفاشم بزرگ می شه.داداشی خیلی دوست دارم.
من خیلی زود می بخشم اما اون روز تو موقعیتی قرار گرفتم که بخشیده نشدم فقط بابت یک حرف که از روی عصبانیت زدم همه چیز به هم ریخت با زری حرف زدم اون همیشه خیلی خوب آرومم می کنه گفتم ببین نبخشید،
گفت من حالا یه چیزی برات تعریف می کنم تا دفعه دیگه بتونی تو عصبانیت هم خودتو کنترل کنی.
یه پسره می ره پیش باباش می گه بابا من خیلی زود عصبانی میشم
بابا چند تا میخ بهش داد گفت: از این به بعد هر وقت عصبانی شدی یه میخ به دیوار بکوب
اون رفت و همین کارو کرد، بعد از مدتی اومد برگشت پیش باباش
گفت: بابامن تونستم خودمو کنترل کنم
بابا گفت: تو فکر می کنی واز این به بعد هر وقت عصبانی شدی می ری و میخایی رو که به دیوار زدی بیرون می یاری اگه تونستی راحت بیرون بیاری میدونم که اخلاقت تغییر کرده.
بعد از مدتی رفت پیش بابا و گفت : بیرون آوردم.
بابا گفت: پسرم میخا هم بیرون آوردی ولی جای میخا برای همیشه روی دیوار باقی مونده و تو نمی تونی محوشون کنی و حرفایی هم که در حین عصبانیت می زنی ممکنه که بخشیده بشی ولی جای حرفا باقی می مونه.
زری گفت قصه تو هم همینه اولن همه مثل هم نیستن که ببخشن و بعدش جای حرفا هم ممکنه کمرنگ بشه اما پاک نمی شه؛و من این مسئله ور کاملن لمس کردم
هنوز هم منتظرم شاید جوابی بشنوم اما فعلن رهایی بهترین کاره.
تو مرا میفهمی
من تو را میخواهم
و همین ساده ترین قصه یک انسان است
تو مرا می خوانی
من تو را ناب ترین شعر زمان
می دانم
و تو هم می دانی
تا ابد در دل من می مانی.

.

2010-02-03T01:27:00.000-08:00

در باز شد حاج آقا اومد داخل سلام علیکم و رحمه و برکاته.آقا می خوام براتون خاطره تعریف کنم من عادت دارم هر وقت می رم شهری اول به گلزار شهدا یه سر می زنم رفتم شیراز و وارد گلزار شدم آقا یه قبر رو کنده بودن آماده ،رفتم بالای قبر به میکائیل و جبرئیل سلام گفتم و فاتحه خوندم بعد از اون یه آرزو کردم گفتم خدایا چی میشه منم در راه تو به شهادت برسم و تو همین قبر بزارنم تو دلم گفتم انشالله.شما باور نمیکنید برید شیراز گلزار و ببینید رفتم چند قبر اونور تر دیدم نوشته فلانی فلانی آقا دقیق اسم و فامیل خودم بود باور کنید من متوجه شدم که یک بار مرده ام و حالا این جسم خاکی منه که داره روی زمین زندگی می کنه روح من به شهادت رسیده ....وای حالم رو بهم می زنن همشون به اندازه یه پنج زاری روی پیشونیشون سوزوندن و از صبح زود یاد شهدا و حسین حسین می زارن تا ظهر دیگه هیچ کاری ندارن انجام بدن همه جا پر از تملق و چاپلوسی.
تو این هفته مجموعه داستان حافظ خیاوی (مردی که گورش گم شد) رو خوندم و شنل پاره از نینا نویسنده روسی.
خیاوی خوب کار کرده ومخصوصن داستان قسم به انجیر و زیتون
خیلی وقته خیلی چیزا کم رنگ شده دوستا دیگه دوستای قدیم نیستن شاکیم ازشون ،خوب نیست تا آدما به هم نیاز دارن دور هم باشن و بعد از اون ما به خیر و شما به سلامت.همه چیز رو دیدن و به روی خود نیاوردن صبر ایوب عمر نوح می خواد.
دیشب خیلی خوشحال شدم امروز صبح هم بیشتر ولی حالت دلتنگی همچنان ادامه داره goolmy

.

2010-01-22T23:32:00.000-08:00

رفتم دوستم رو دیدم بعد از 10سال با هم قدم زدیم قدم زدیم فکر کنم 4 ساعت فقط راه رفتیم و او صحبت می کرد خیلی متاثر شدم چقدر در طول 10 سال می تونه اتفاق های ناجوری تو زندگی آدمها رخ بده بعضیا زشت ترین شکل زندگی رو می بینن با چیزیهایی مبارزه می کنن که تو حتی نمی تونی بهشون فکر کنی یا تا حالا حتی برای خودت صحنه سازی هم نکردی.دورانی از مریضی رو گذرونده بود وحشتناک عکسها رو که دیدم و چیزهایی که تعریف کرد واقعن تمام وجودم رو به رعشه درآورد و همینطور که داشت باهام صحبت می کرد فقط خدا رو شکر می کردم که سالمم و حتی خانواده سالمی دارم.نمی دونم بتونم اون رو از خلوتش بکشم بیرون یا نه و لی می خوام نهایت سعی خودم رو بکنم.دوست دارم بهش کمک کنم چن ذهنیتش خراب و افسردگی داره که همه اینها رو باید پنجاه پنجاه کار کنم.
روز 5شنبه سفر به تهران که اون هم گذشت.نمیدونم شرق بنفشه چی کار میکنه و اون چیزی که وسطش قرار گرفته اما امید دارم که همه چیز اون جوری که نینا می خواد پیش بره مرسی شهریار.
سوار تاب شدم کنار دریا و همراه با بالا رفتن پرنده ها هم پرواز می کردن.غذا خوردن و از همه چیز حرف زدن
اون شب هم که عالی بود
اینقدر تو رو دوست دارم که هیچ کسی مثل من تو رو دوست نداره
اونقدر برات میمیرم قده یه دنیا خوبی قد هزارتا ستاره
وقتی نگاهم میکنی قشنگیاتو دوست دارم
حالت معصوم چشت رنگ نگاتو دوست دارم
همه چی آرومه من چقدر خوشحالم
تو کنارم هستی به خودم می بالم
موهاتو افشون کن
چقدر زیباست تمام لحظه هایی که دیگه هیچ وقت تکرار نمیشن
آخرین امتحان لیسانس هم دادم و تمام از اون دانشگاه لعنتی راحت شدم
نمایشگاه نقاشی هم با وجود حجم کاری پایین ولی خوب بود کارهای سمیه هم که عالی.
تنها طبلی که کاملن خال باشد
و پوستش خشکیده باشد
و نابینا هم باشد
فریاد دارد
شش از هوا خالی کن تا فریاد باشی.
رضا براهنی

.

2010-01-11T08:08:00.000-08:00

کار خوبی هست مشورت کردن نه با همه جورآدم
امروز یه شخصی رو ملاقات کردم که حالم رو به هم زد مثلن استاد دانشگاه این مملکته من منکر این نیستم که آدم های پرین و لی وای از اون روزی که جلو کسی بشینم و اولین سوالش این باشه که مجردی یا متاهل اون وقته که اعصابم به هم می ریزه.چرا همه مردا این شکلین بعد هم می گن تو همش ما رو که میبینی چماق دستته بابا تا گرم می شی فورن حرف مفت می شنوی.هیچ چیز جز جنسیت نمی بینن اگر که به تازگی هم شهر نشین شده باشن ...............
وقتی ذهنت مورب می شه و خودت از احساس کسالت و دپرس بودن خارج نمی شی دیگه هیچ کس حتی خدا هم نمی تونه برات کاری کنه.
وقتی با ساناز می رقصم احساس آرامش می کنم.و آهنگ ما به یاد بهترین خاطرات زندگیه اینه که دور می زنی و می زنی و می زنی و می زنی که چشمات مثل همیشه لوت نده.
بابا مرضیه می خونه و گلپا و مامان عشق می کنه و باز تکرار میکنه شما بر ای چی هیچ کدوم صدای عشقم رو ندارین
دریا را
می بینی
و تامن
می رانی
که بر دریا رانده ام
تا تو
که می رانی
دریا با من

.

2010-01-06T07:59:00.001-08:00

هوا که بارونی می شه بیشتر از همیشه دلم میگیره شاید هیچ وقت این جوری دلم برای روزهایی که گذشت و به سختی گذروندم تنگ نمی شه.
بعضی و قتها دلم می خواد برگردم به اکباتان همون جایی که تا سه و چهار صبح پشت پنجره می نشستم و فقط به صدای شب گوش می دادم.برای لب استخر نشستن ها و بازی گربه ها روی درخت گیلاس. و سکوت
هر بار سخت تر از همیشه به ساعتها خیره می شم احساس خستگی می کنم همه چز گذشت و جز پیری هیچ باری نداشت.فکر میکنی همه چیز رو فراموش می کنی اما درلحظه هایی که غرق کار هم هستی تصاویر رهات نمی کنه. وقتی کم می یارم شروع می کنم به رقصیدن حرف می زنم آه می کشم و گریه می کنم.
وقتی دوستم رو بردم بیمارستان و دیدم که اون از اینکه دچار این حالت می شه لذت می بره احساس وحشت کردم.
شب تولدی که فکر می کردم خیلی خوش میگذره ی بازی بچگانه به همش زد و باز هم عصبی شدم
اون جایی که همیشه نامجو و فرهاد گوش می دادم دیگه بهم لذت نمیده دنیاش متفاوت شده و آدماش
از این همه نامه ها و گزارش های بی جواب زدن سر کار حالم بهم می خوره هیچ کس به داد هیچ کس نمی رسه همه به جون هم افتادن بد هرج و مرجی
رفیقون ای رفیقون رفیقون واخ تو دلم
رفیقون آخ تو دلم
دل مو مثه تنوری هی سی خوش دید می کنه
که نه اورن تو هوا تو آسمون
همشون دید دلن
دید دل بارون سیلابی نداره رفیقون
اگه هم یک تک توکی میزنه
بارون چیشای مونن

.

2009-12-02T00:23:00.000-08:00

نفرینم مکن
بدون من هم
پیری می شدی
با من
که کسی
داری تا گوشه های
مبهم
روزها
و آدمهای
عکس های کهنه را
به یادت بیاورد
از خودم نیست.

.

2009-12-02T00:07:00.000-08:00

زنگ می زند
پینه می بندد قلبت
صدای مهیب شکستن

رعد و مرغان دریایی
چترش چرخ می زند
قدم پیش می رود تا سنگهای جلبک بسته
عکس پاهایی که مثل دماغ او دراز
تا قبرستان چیزی نمانده
یک متر جا بیشتر نمیگیری
تنت را با خون دل
و کفن باز می داند چه نویسد
بر سنگی که فقط چهل روز
عکست حک
راه رفتن در خوابها
جان مردنت
برگرد
چهل و چهارو خورده ایی از شب
عکسهایت
می بارم

.

2009-10-19T09:20:00.000-07:00

روز اول که رفتم سر کار از پله هایی که خاک سالها روش بود و مردمی که هر کدوم یه سازی می زدن گذشتم.اتاق مدیر کل که رفتم گفت:شماره تو بنویس و برو پی نخود سیاه اما او از ی سری چیزها غافل بود .
بعد از یک ساعت ایشون متوجه شدن که نمتونن منو دک کنن.و روند نامه نگاری شروع شد دومین اتاق مدیر فلان فلان بود .از در که وارد شدم با روی باز گفتم سلام، اما ایشون با گره خفتوکی که به یقه شون زده بودن بدونی که سرش رو بالا بگیره گفت خواهر در رو تا آخر باز بزار یه دفعه ترسیدم گفتم خدایی نکرده نکنه من قصدی داشتم یا ایشون نیتی دا شتن خلاصه کار ما که راه نیفتاداما ایشون تاکید بر بستن در داشتن این هم یه مدلیش بود.اما همه نگرانیم سر کار اینه که موهام مشخص نشه چادرم کج نشه.به نامرحم مستقیم نگاه نکنم.عجب بساطی ما داریم.
روز دوم ی پیرمرد در رو باز کرد و با احترام زیاد گفت برای برگشتن به گناوه به پول نیاز دارن و همکار بنده به ایشون گفتن که واحد درمان ،چون مشکل بینایی داشتن.امااو ایستاد وبه گفتن زندگی نامش ادامه داد ما هیچ کدوم حرفی نزدیم قبل از اینکه از در خارج بشن با احترام زیاد گفتن بخورین مینیم کجا میبرین.این ملت برای خودشون طنزی هستن طرف نامه نوشته بود که همسرش خودکشی کرده یه بچه براش باقی گذاشته و مشکل اعصاب و روان داره،حالا آقای رئیس جمهور به من مساعدت مالی کنین تا دوباره تشکیل زندگی بدم.
می نویسن سلام من بنده حقیر، خدمتکار حقیر شما، حقیر تر از آن هستم که برای شما بزرگوار جناب آقای احمدی نژاد نامه بنویسم اما سه بار تا حالا نامه نوشتم جواب دریافت نکردم من بنده حقیر برای رسیدن شما به ریاست جمهوری حرف های زیادی را متحمل شدم اما چون می دانستم که شما به من کمک می کنید تحمل کردم.
هفته مبارزه با بلایای طبیعی که اعلام شد یه بنده خدایی این جمله رو گفتن مردم ما باید در همه جای کشور خود را برای انواع حوادث آماده کنن چه طبیعی باشه چه سزارین.
قابل توجه گره خفتوکی یعنی گره ایی محکم که عزرائیل هم بازش نکنه.

.

2009-10-17T09:28:00.000-07:00

خیابان انفلاب روز چهار شنبه
میدان آزادی باختن تو
دیدی که بارها رنگ صورتیت را دور زده ام
دهکده آخرین جایی که بارها رد شده ام بی تو
سوت می زدی زیر لب
نگاهت رو به آنجا

چرا؟
خوب دوستشون دارم
باز می دانم چه .......
شروع می کنم
در امتداد سوت

.

2009-09-22T02:03:00.000-07:00

گوشی رو برداشت.
چه عجب یاد ما کردی هر وقت به تعطیلی می خوری سلا م علکم و تمام
فکر کردی همه چیز به این راحتی اتفاق می افته هر دفعه رفت و برگشت که چی کجا دنیا رو گرفتی که اجازه داری این جوری بر خورد کنی.
بابا جون خودت بی خیال شو تو می دونی که همه جا با من هستی
آرررررررررررررررره می دونم
تو ذهنت تو فکرت تو شکمت ولی هیچ کدوم از اینا برای من نون آب نمی شه برو بزار جلو مامانت تا برات جدا جدا کنه و به به چه چه راه بندازه.
خیلی در حق من بی انصافی می کنی نمی بخشمت
دست پیش می گیری که پس نیوفتی
نه بابا به مولا این جوری نیست
هرهرهرهرهرهرهره...........
نخند همیشه منو مسخره کردی
حقته
چی کار کنم بهت ثابت شه
می دونی که نمی تونی
یعنی چه تو امتحان کردی
ایمان دارم بهش
به چی
به چیزی که بهش رسیدم که هیچ اراده ایی نداری
بابا من این همه هدف دارم
هدفاتو بزار دم کوزه .......وقتی نمی تونی یه کلام حرفتو به کرسی بشونی
تو همش کارای سخت میخوای
چی سختی داره
حرف زدن
عرضه می خواد که نداری
همش منو له میکنی
می دونی چیه تو فقط یکی رو می خوای که از تنهایی بیرونت بیاره
می دونی که این جوری نیست
چطور تا تو بغل مامان جونت هستی فیلت یاد هندستون نمی کنه حرف مفت نزن تو کتم نمی ره خسته شدم .دیونم کردی تکلیف من با تو چیه
نمی دونم
نه بابا به همین راحتی
نه بخدا خودم هم نمی دونم چکار کنم
نمیبخشمت
صدای بوق.............................
موسیقی ،اشک ،مرگ، دیوانگی
باهاش حرف زدم می خواد تنها باشه رهاش کن.
فراد صبح بازمی یاد پیشم خیلی حرف برای گفتن داره باز هم نبالش میگرده می خوام بزنم تو سرش اما دست خودش نیست
اصلن می دونی چیه نه تو آدم بشو هستی نه اون
آخه تو می گی من چی کار کنم همراه با گریه
هیچی ادامه بده
کاشکی اینجا نبودیم
مثلن کجاو می خواستید چه غلطی کنید
نمی دونم
دوسش داری
نفسش رو قورت داد دهنش رو جمع کرد،صورتش گور گرفت
حالا چه مرگته یه کلام دوسش داری یا نه
مستقیم تو چمام زل زد نفس نکشید....

.

2009-09-13T01:18:00.000-07:00

مي داني كه ميبينم خيلي از چيزها را بدون كوچكترين اعتراض
خفه شدنت هم زمان دارد و يا خفه كردنت هم بي زماني را مي رساند.
همه چيز در دوري گرد گرفته قرار كه هر شبي عكس ماه هم ديگر در ان نمي افتد.ديگر پيشانيت را به نيتي قرمز نمي كنم شايد
قرنها مي گذرد از بي تو بودن ها و صدها كم مي شود از تو، تار زخمي كه گرفته پيراهنت را.
انقلاب هم براي خودش مي داني دارد كه تو در آن درب و داقان بگردي.اتو بوسي هم سپر بلايت نمي شود .
ديشب آب دريا را تكاندي موهايت شوري را گرفته
خستگيت را در كنجي مي ريزي آرامش همه جا بهم مي ريزد.چوب چوب را مي زند

.

2009-09-04T00:17:00.000-07:00

می خواهم با دو شرو ع کنم
می دوم
ساعت دو است
دلش دود می شود
دو روز است داغیده
دور ساحل را دور می زنم در دو
چشمانش دو دو می زند
دو بار باید بگویی که ....
دوباره متولد شدن
دو باره مردن هر روز در وقت دو
خیلی جالب بود برام بعد از ا سال فقط دیشب رفت دریا براش زنگ زد دلش براش تنگ شده بود لبخند زدم همش راه می ره میگه با تمام حرفا به عشق اعتقادی ندارم بعد کارهای خودش، آدم رو دیونه می کنه اظهار دل تنگی. باید یاد بگیرم به عاشقا نخندم مخصوصن این دو تا که دیگه هیچ
احساس خود بزرگ بینی بهشون دست می ده خیلیا می خندم
تو مرکز خرید یه دعوایی شد یاد نبرد های شاهنامه ایی افتادم.که از میدان دود بلند می شده. البته اینجا که من بودم دمپایی بلند می شد مردا بهم گره خورده بودن بد جور رستم هم چارشون نمی کرد نمی دونم این همه چوب و چماق در یک آن از کجا پیدا شد سر روغن دعوا بود.مردم از بس گشنشون بود دهن روزه به جون هم افتاده بودن یه دل سیر خندیدم و ترسیدم .
مگه می شه درداتو کسی ترجمه کنه .
چرا هر نیمه شو آیی به خوابم؟
یه شعر از غاده السمان می نویسم خیلی دوسش دارم. برای چی نینا؟
چیزی مسخره
در دوستی ماست
ار من می خواهی که
جامه کریستین دیور بر تن کنم
و خودرا به عطر شاهزاده موناکو
عطر آگین سازم
و دائره المعارف بریتانیکارا
حفظ کنم
و به موسیقی یوهان برامز
گوش فرا دهم
به شرط اینکه
همانند مادر بزرگم بیندیشم
از من می خواهی که پژوهشگری چون
مادام کوری باشم
چون مادونا
و رقاصه ای دیوانه در شب سال نو
چونان لوکریس بورگیا
هم بدین شرط
که حجابم را همچون عمه ام حفظ کنم
و زنی عارف باشم چون رابعه عدویه؟
اما فراموش کردی که به من بگویی
چگونه.....

.

2009-08-26T01:17:00.000-07:00

دلش پیر می شود
خودش سیر
دیوار قصد نخ به سوزن
سازش خود به خود می خواند
من که مجنون توام
دستش می پیچد
زمین زیر پایش به گریه در آمده
شر شر می ترکد
ساعت 11/25 دقیقه 88 بود
که می میرد در نوسان مدار خاکیش
هی کتاب می ریزد هی می پاشد
پسر
از مانیتورش خارج می شود
تو محو می شوی هر چند که برایت مرده ایی
جواب می خواهد
مردابی نشانه رفته است
نیلوفر به ضحاک می ماند
کاکتوس زیر نگاهت خم
عصر روز هشت شنبه است
باز دلق تنهایی می سراید
هل می شود در آب قلیان مادر بزرگ
دیگر قرقر نمی کند
دلش سابیده ی صدای سیرسیرک
از دور
از دور
صدای شروه
می خوابد.

.

2009-08-22T06:48:00.000-07:00

سیصد گل سرخ یه گلش نصرانی
فدای پیرهن آبیت بگردم
نشستم گریه ی بسیار کردم
دلمو مثل غرابی هی سی خوش دید می کنه که نه
ابرن تو هوا تو اسمون همشون دید دلن
دید دل بارون سیلابی نداره رفیقون.
کر گوشک ویسکیده شیطون
زبیدو زیر برمش واسدن وی وهم یار اندن
میناشش پل کردن یعنی بدونین یاریار اندن
سر راهت میشینم تا بیایی.
خانه ی گدا هیچیش ندا.

.

2009-08-19T22:41:00.000-07:00

آنقدر در هم پیچیده ایی و مچاله در گوشه ایی دنج می میری که هیچکس به یادش نمی آید زمانی بوده ایی .بعد مرگ را تجربه می کنی چه راحت همه می می توانند فراموش کنند عکست را یادگارت را که می بینند اشکی می ریزنند آن هم نه به خاطر خودت بلکه به این خاطر که آنها را با بدبختی هایشان تنها گذاشته ایی شاید هم فحش نصیبت شود بر گور پدر تو.وقتی زمان دور می زند و بچه هوای پارک بادی در سرش می پیچد و کسی نمی تواند خاموشش کند،وای شکمم به من می گوید که پیتزا می خواهد شکمت غلط می کند،دهنت راببند ولی بابام که زنده بود هر شب برام پیتزا می آورد."همین کارها را کرد که حالا خانه ندارید"دنیا را بر سرش می زنند هر روز غروب به این امید بالای پله ها می ایستد تا شاید با موتورش وارد شود اما هر روز هوا رو به سرخی می زند و بعد از آن سیاهی مطلق.خانه شاید مثل خرابه شام باشد اما باید زندگی کرد آه مادر بزرگ مگر خود ما نبودیم که 8سال با باد و بارون ساختیم سختی نکشیدن ها حالا خودشون قدر عافیت رو می دونن.خسته هستی روی پشت بام می روی تنهای تنها صدا های درهمی می آید فکر می کنی بازلبی مچاله شده،باز فکری خمیده است همان طور دولا می شوی داد می کشی. دوست دارد تمام شهر را به هم بریزد شب قبلش هم می خندید و هم گریه می کرد زندگی بازی های کثیفی را انجام می دهد با او.تکه سنگی رو به رویش افتاده هیچ چیز ان را از سر جایش تکان نمی دهد اگر زلزله هم بیاید به همان سختی آنجا می ماند خوشت می اید مگسی رویش نشسته و بی خیال شاید آواز می خواند کاش...
می گذرد از پشت بام

.

2009-08-18T00:16:00.000-07:00

این روزها همش مشغول دوندگی توی ادارات بودم برای برگذاری کارگاه و آخر سر هم هیچ.
یکم خیلی خستم
یه جاهایی دیگه دوست ندارم برم آدمهای تکراری
برای تولدم کلی کتاب خوب گیرم اومد حال کردم
دوست داشتم مثل جاهای دیگه بیانیه می دادم برای زندگیش
روزها داره میگذره اما ولی لکن
من اون شهر رو دوست دارم

.

2009-08-10T00:48:00.000-07:00

خیلی خوشحالم چون اون کاری رو که می خواستم انجام بدم درست شد
خیلی خوشحالم چون امروز تولدمه الکی خوش
می توانی تمام خورشید را بگیری
شاید تمام زمین را
اما
خورشید تمام دریا را گرفته است
باد می وزد
نخل تکان نمی خورد
ویلچر درزیر کپر
عامو هی می خواند
نافش تالاپ تالاپ می زند
اما
هی سی کو
هل خانه ها، زنی باران می فروشد
مشتی گل در دست
گوشه ی پیراهنش مثل اینکه
دود راس می شود
خر گوشه ایی اشک می ریزد
در سنگ غوغایست
که مثنوی را دهانه یا بهانه
زنی را دیدم
چه می فروخت

.

2009-08-08T01:03:00.001-07:00

همان طور که نشسته بود پاهایش را در کناری انداخته بود حرف می زد و از او هم می خواست که حرف بزند،سرش دوران می رفت طبق معمول کم آورده بود نمی دانست چه باید کند.پدر بلند شد تا قرص های اعصابش را پیدا کند تا او هم در حلقش بچپاند.نمی شود به او قرص داد مگر ویسکی با قرص میشود.قلبش شروع به تند تند زدن ،او روسری و مانتوش را پوشید، زود در رو باز کنید بیمارستان،من باعث شدم که قلب تو درد بگیرد نه خداوند را شاهد .می خندد به هر چه که می شود از آن ترسید.کنترل تمام اعضای بدنش را ازدست داده تا کی می شود این طور زندگی کرد گند بگیرد به این مردگی او گفت:
شاید امروز نباشد باید نویسد
آمد جایی که خودش باشد و خودش.آیا خدایی وجود دارد.تنهای تنها فکر می کند
هر جا که می رود راه کج می شود
می خواهد به سمتی برود
وای همه چیزش را از دست داده است اما یک چیز را جدیدن به دست آورده
چشمهای او سیاه شده.چشمهای دیگری ورم می کند پر از شن است.
یکی چلیپا گرفته و زانو زده از عیسی چیزی را می خواهد به او می خندد درست ده دقیقه پیش
از نظر او به هم ریخته است دنیایش درست می شود با انگشتری
میداند

.

2009-08-03T00:16:00.000-07:00

اینجا هم نمی توان فریاد زد
هر چند که بگویند تو خود نیستی اما روایی فاجعه همه چیز را برایشان می خواند.شب پیش وصیت نامه خود را می نوشت قلم را از او گرفتم نمی دانم چه مرگش شده هرکاری که دلش بخواهد انجام می دهد هر چه او را عقب می کشم از یک طرف دیگر..
گفته است که نمی تواند حرف بزند من اصرار داشتم که من می توانم او را آرام کنم گفت :می خواهم بنویسم تا خالی شوم .من می دانم که هیچ چیز تغییر نمی کند اما رهایش می کنم.
هی نقطه سر خط....................................
فضا خالی بود چیزی پخش شد از کدام کلام نمی دانم و ابن نمی دانم هم بدبختی اساسی شده
بیهوده در خیابان قدم می زد من هم به دنبالش گفت:یک جایی زندگی کرده است سختی دیده است شکنجه شده است حال و به هر حال دل کندن سخت می شود.او می خواهد با سختی برود در خیابان از من جلو می زند اصلن این بازی را دوست ندارم
بیهوده دنبال چیزی می گردد که دیگر نیست
می گوید باید خون بدهد تا همه دردش را دچار شوند
مسخره که واگیر دار است به او می خندم

.

2009-07-30T00:18:00.000-07:00

وقتی همه جا برای تو قانون می گذارند برای خندیدن ،راه رفتن ،گریه کردن ،خوردن ،خوابیدن ،کار کردن ،درس خواندن،مردن
شب گذشته دیشب چیزی را دیدم که نباید می دیدم
او بیمار است
اینجا قتلگاه است
بیمارستان قصاب خانه
اتاق عمل مستراح های شهرداری
حرف بر روی حرفک فراوان
دستش در می رود به کجا
ماشین در سرعت می میرد
دلش برای دریا خیلی چیز شده
دلش برای من هم خیلی چیز شده
اخبار می گوید
دلت می میرد
البته دیروز
در آرزوی سنگ
.....................................
شاید دوباره چهار شنبه ایی غم انگیز باشد

.

2009-07-27T01:46:00.000-07:00

مجال-
بی رحمانه اندک بود و
واقعه
سخت
نا منتظر.
آسمان کوتاه
به سنگینی
بر آواز رو در خاموشی رحم
فرو افتاد
سوگ واران
به خاک پشته بر شدند
و خورشید و ماه
به هم
بر آمد.
دریچه
حسرتی
نگاهی و آهی.
این هفته بسیارسخت گذشت.
همه چیز ناگهانی و در بستری از درد و رنج ،کم آوردم می خواستم همه رابا هم یک تنه بلند کنم و بارسنگین تر از توان من بود دائی فوت شد و خانه پر از اضطراب و وحشت بود.درست است که همه چیز می گذرد اما ...
شعر از شاملو بود.

.

2009-07-21T01:59:00.001-07:00

نمی دانم چه می خواهم بنویسم ولی باید بنویسم امروز...
سختر از سخت
دورتر از دور
دیر زمانیست که دیگر دیر دور می شوم
خود در نزدیک ترین نقطه جا مانده ام در گوشه از آسفالت های داغ سوزاندن هر آن چه
شاید چرت و پرت ترین چرندیات چانه ام را نوازش
کم آورده ام باز هم ده دقیقه تا آشوب بیشتر نمانده است له می شوی

.

2009-07-19T02:00:00.000-07:00

کنون رزم سهراب و رستم شنو دگرها شنیدستی این هم شنو
وای سهرابم تا به این ساعت می دانی چند هزار ثانیه است که از مرگ تو می گذرد،مدهوش و دیوانه نمی دانم چه می گویم
وقتی که تو را به میدان نبرد می بردند مگر چشمان تهمینه را نمی دیدی،می دانی که خود را برای باز گشتت آماده ، کاووس شاه فرمان سنگینی را شاید صادر کرده بود نمی دانم .در آن روز کذایی سیمرغ ارمغانی را برایم آورده بود.بیا ببین تهمینه اکنون از آن کارزار باز می گردم ارمغانی بس گرانبها برایت از سهرابت .
وای بر من
سهرابم را چه شده
سهرابت
آه ای ایزدان بشتابید تاب این بار را ندارم .چه آورده ایی
عرق شرم رستم را .آن زمان که او را از زمین به سمت زمان بلند کرد و به ضمیرش افکند ،سهراب گفت اگر چون هاله ایی در هوا و چون مگسی پران شوی یا اگر خود را در خس و خاشاک های سمنگان بیفکنی پدرم تو را می یابد و انتقامم را از تو خواهد گرفت.آن زمان که یک چشم رستم خون و چشم دیگرش در پیچی عمیق معلق ماند.منتظر شاید نوشدارویی بیابد چون می دانست که دیگر برای همه چیز دیر شده است.سهراب دیده بر هم گذاشت و نوشدارو زهری شده بود و در دل رستم فرو می رفت.
آه ای سیمرغ عرق شرمش را برای چه می خواهم.من سهرابم را می خواهم.آسمان در چشم تهمینه سبز شده بود و درختان از حالتی به حالتی دیگر و مویه اش
غریو آمد از شهر توران زمین
که سهراب شد کشته بر دشت کین
به مادر خبر شد که سهراب گرد
بتیغ پدر خسته گشت و بمرد
خروشید و جوشیدو جامه درید
بزاری بر ان کودک نا رسید
چرا آن نشانی که مادرت داد
ندادی بر و بر نکردیش یاد
بروز به شب مویه کرد و گریست
پس از مرگ سهراب سالی بزیست
سرانجام هم در غم او بمرد
روانش بشد سوی سهراب گرد
چنین است رسم سرای کهن
سرش هیچ پیدا نبینی ز بن
یکی داستانست پرآب چشم
دل نازک از رستم آید به خشم.

.

2009-07-16T02:01:00.000-07:00

ساعت اتاقم دو ساعت به جلو
اما خود از پس پشت پیشش
عقربه
کف انگشتانم لیلی لیلی حوضک را می خواند
و ...
می دانی در سه نیمه شب جمعه
چه افتاد بر من
می خواستم دوباره متولد شوم اما
این بار نه از مادر.
بیدار ماندم تا در بیداری خوابت را ببینم اما..
پلک بسته ایی
دندانم از این همه درد ،درد دارد.

.

2009-07-15T02:02:00.000-07:00

امروز هم برای او گذشت مثل خیلی از روزهایی که نیامده در ساعت سه بعد از ظهر.................
بعد از ساعت پنج به کجا رفت تمام آبادی را غم گرفته بود باز آسمان آبادی آن بویی را نداشت که او می خواست،همه چیز در هم فرو رفته و هیچ چیز سر جای خود نبود ،ضجه ایی از دور می آمد آن وقت ساعتی به سه مانده بود باز فکر کرده بود غرقیی دیگر امده ولی این بار تمام کپر ها را خون گرفته بود تا آن روز فکر می کرد رنگ خون رنگ آسمان آبادیست ولی در همان ساعت
برایش از دست فروشی چه خریده بود یادش نمی امد. ها هنوز هم دستی روی پل عاشقان گذر می کرد یک آن چیزی را که باید دیده بود درست در وسط محفل آنها جان سالم بدر برده بود چه می گوید.
فضا قرمز قرمز ،سیاه بود.
نقش لبخندی بر دیوار حک شده بود از لبهایش شراب می ریخت بر روی سیاهی حالا قرمز قرمز صورتی صورتی بود.
طبقه بالا همیشه یک طبقه بالای آبادی به او آرامش می داد در آن دست پر از چیز های کشف نشده شاید پر از لب های وا نشده یا چشمهایی که از روی پاها سر خورده و به پشت آسمان دیگر رفته بود آنجا دیگر خدایی نداشت تاجی گذاشته بود و پادشاهی می کرد چه فایده او را در آسمان دیگر جا گذاشته بود.
من باید تکلیفم را با کودک روی دیوار ،با کلاغ همسایه،با سردی دیوار با میزی که به تنهایی در کپر ریاست خاندان غریق را می کرد آن کنم..........

.

2009-07-12T02:02:00.000-07:00

دیشب هی
تو گفتی و من خندیدم
نمیدانی
جمعم جمع جانم جان
خلط تو می شوم تا
آنجا که
لوستر
می خواهد نیم رخت را بگیرد قرض
به او با دستهایم نگاه می کنم
گیرم که فهمیده
میخواهم همین جا دانس بروم
بشکن می زنی تا بشکنم..
پوستت خبر از چه می دهد
دارم هی ،هی می شوم
دورش نشسته بودم
بابی ،بابی جان اورا بگیر
دارد می رسد در دستهایم
بزرگ می شود بر آنجا
فیگور می گیرم او هم
لبهایم گریه مي كند یا تو را
نمی دانم خودم را کجا
پشتش پنهان می شوم
یهو دستش برشانه ام
آه سایه اش مرا به ..
فقط دان
خیلی گذشت
بر صورتی پیراهنت نفسهایم.

دارم در هزار سالگیم در جا می زنم.

در محرم ترین ساعات ماه

شرق بنفشه

باغ آلبالو

آنکه می گوید

...

مادرم

او

سرزمین گوجه های سبز

کافکاخود رابه دریا زدتوچه غلطی می خاهی...کنی...نی نا

یک جایی هستدر امتدادنخلهامیخاهمهمان جا...سیب سرخ بکارمآه عجبسنگهایش شوراستمی شود؟...نی نا

من مست و تو دیوانه، ما را که برد خانه

کلی حرف برای نزدن

می دونی چیه میخام کلی حرف بزنم।نه عزیزم نمیخای کلی حرف بزنی کلی حرف برا نگفتن داری نگفتن هایت را بگو. خوب تو چشمای من نگا کن آها خوب حالا چی میبینی؟

آخه می دونی چیه تو هم مثل آیدا هستی چرا خوب آخه منم آیدین شدم وا یییییییییییییییی باز هم تو شورآبیت و سمفونی که دیگر برای هیچ کس نمی نوازد

باد

بی خوابی

چرخیدن

دلتنگی

تکه های از تو

.

.

.

.

.

دلتنگی

همسفر

پیر زن و شب

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

کافکا
خود را
به دریا زد
تو
چه غلطی می خاهی
...کنی
.
.
.نی نا

یک جایی هست
در امتداد
نخلها
میخاهم
همان جا
...سیب سرخ بکارم
آه عجب
سنگهایش شوراست
می شود؟...
نی نا